تاریخ انتشار: ۹ خرداد ۱۳۸۶ • چاپ کنید    
سودای 262

سوخت هسته ای

صدای گوش‌خراشی می‌آید، بچه‌ها توی کوچه‌ جمع شده‌اند، قند توی دل‌شان آب شده، مردها گذری نگاهی می‌اندازند، چندتای‌شان با بچه‌ها همراهی می‌کنند. پرده‌ها کمی کنار رفته: زن‌ها، در تاریکی از پشت پنجره، یواشکی دید می‌زنند.
همه نگاه‌شان به آسمان است. نورافشانی می‌کنند، همگی ذوق می‌کنند، همگی ذوق می‌کنیم، قند توی دل‌مان آب می‌شود.

همه نگاه‌شان به آسمان است. منور می‌زنند، نور که پایین می‌آید یکی می‌دود و بقایای چترمانندش را برمی‌دارد، صدای گوش‌خراشی می‌آید، یکی «یا حسین» می‌گوید، پای بچه‌ای روی مین می‌رود، زن‌ها در تاریکی از پشت پنجره، یواشکی اشک می‌ریزند.

اینجا همه نگاه‌شان به آسمان است، اینجا پایتخت کشور تولیدکننده‌ی سوخت هسته‌ای، اینجا همه قند توی دل‌شان آب می‌شود.

اگنس

Share/Save/Bookmark
نظرات بیان شده در این نوشته الزاماً نظرات سایت زمانه نیست.

نظرهای خوانندگان

آسمان ما سیاه است
سیاه مثل خرماهایی که هر روز بیشتر به ما تعارف میکنند .

-- خشایار ، May 31, 2007

نظر بدهید

(نظر شما پس از تایید دبیر وب‌سایت منتشر می‌شود.)
-لطفا به زبان فارسی کامنت بگذارید.
برای نوشتن به زبان فارسی می توانید از ادیتور زمانه استفاده کنید.
-کامنتهایی که حاوی اتهام، توهین و یا حمله شخصی باشد هرز محسوب می شود و منتشر نخواهد شد.


(نشانی ایمیل‌تان نزد ما مانده، منتشر نمی‌شود)