دیگه این پلیس، پلیس نیست

فایل صوتی
امروز راهم از میدون ونک می‌گذشت. طبق معمول بساط بگیر بگیر به راه بود. کمی ایستادم و نگاه کردم... ظاهرا تیپ من مورد قبول دوستان انتظامی بود.

کمی که از میدون که گذشتم احساس کردم مردی که تقریبا هم‌گام با من بود داره حرف می‌زنه. با تعجب نگاهش کردم و دیدم داره به من متلک می‌گه! کفرم در اومد. اگه چند ماه پیش بود حتما تهدیدش می‌کردم که به ۱۱۰ زنگ می‌زنم. ولی هیچی نگفتم. دیگه این پلیس، پلیس نیست. حافظ امنیت اجتماعی نیست.

شب که برمی‌گشتم دوباره باید از ونک رد می‌شدم. از خیابون که رد شدم خودم رو وسط مردان ریشو و زنان چادری انتظامی دیدم. لابد خیلی بدتیپ(!) هستم چون حتی نگاهمم نکردند :)

داشتند زن جوانی رو به زور سوار مینی‌بوس می‌کردند. طفلک خیلی ترسیده بود و التماس می‌کرد بذارند به شوهرش زنگ بزنه. چند تا دختر هم توی مینی‌بوس نشسته بودند.

کمی نگاه کردم و به راهم ادامه دادم. تماشای این صحنه اونقدر اثر روی من نگذاشت که شنیدن فحش‌های کسانی که از کنارم می‌گذشتند. مردا و زنها با غیظ می‌گفتند کثافتها! نمی‌دونم چرا لحنشون مو رو بر تنم سیخ کرد.

به نظرتون چهره‌ی شهر شبیه حکومت نظامی نشده؟

ذهن سیال