حذف کردن

فایل صوتی
“حذف کردن” صفت بارز ایرانی‌هاست. ما به جای تصحیح و به جای ترمیم حذف می‌کنیم. از فلان رفتار دوست ناراحتیم، کنارش می‌گذاریم. از فلان خصوصیت فلان فرد خوش‌مان نمی‌آید، حذف‌اش می کنیم. از خانواده بدی می‌بینیم، فراموش‌شان می‌کنیم. با شریک زندگی در چند مورد کوچک مشکل داریم، جدا می‌شویم. چیزی که کامل نباشد در نظر ما دوست داشتنی نیست. مدام آن را با چیز جدیدی که در خیالمان کامل است عوض می‌کنیم اما نمی‌دانیم که چیز کاملی وجود ندارد چرا که کمال معنی خود را در نظر ما با زمان عوض می‌کند. و این رفتار ناشی از نگرش مطلق‌گرایی است که از این فرهنگ و عقیده نصیب ما شده است.

نمی‌توانیم از هر چیز آن قسمتی را که دوست داریم برچینیم و باقی را نادیده بگیریم. در نظر ما این نقصان است و دیگر لذت لازم را نصیبمان نمی‌کند. نمی‌توانیم به خوبی‌های چیزی دل خوش کنیم، برعکس بدی‌های کوچک به نظر بیشتر می‌آیند و جای خوبی‌های بزرگ را می گیرند. نمی‌توانیم به خاطر همین خوبی‌ها و خوشی‌هایی که از چیزی به دست می‌آوریم کمبودهایش را تصحیح و ترمیم کنیم در عوض دورش می‌اندازیم تا چیز بهتری عایدمان شود.

حتی در مسایل روزمره هم اینگونه‌ایم: دوچرخه به بازار می‌آید، گاری را فراموش می‌کنیم، ماشین می‌آید، دوچرخه را دور می‌اندازیم. اما نمی‌دانیم که هر کدام از اینها برای جای خاصی کارآیی دارند. ما همیشه به دنبال نو شدن، و به دنبال جایگزین کردن هستیم. تنها در مسایل اقتصادی از روی ناچاری و تنگ‌دستی چنین نمی‌کنیم. مثلا همه تعمیرکار و مهندس اوازم خانگی هستند، چرا که وضع اقتصادی و فرهنگ به آن حد نرسیده است که هر کاری را به کاردان داد. به خاطر تنگناهای اقتصادی هر کسی تعمیرات خانه‌اش را خود انجام می‌دهد اما کاش این مردم تنگا و تنگ‌دستی در پیدا کردن دوست را درک می‌کردند و به این راحتی انسانی را جایگزین انسان دیگر نمی‌کردند.

میکده کوهستانی